جلو بازو سیمکش ایستاده

جلو بازو سیمکش ایستاده

شیوه اجرا

  1. یک میله ی کوتاه را که به سیم متصل است بگیرید. نحوه گرفتن دست به حالت چرخش خارجی است، آرنج ها راست و کشیده باشند.
  2. با خم کردن آرنج ، میله را به طرف شانه ها بالا بیاورید.
  3. میله را پایین آورده و آرنج ها را صاف کنید.

فاصله دست ها :

اگر دست ها بیش از عرض شانه باز باشند ، بخش داخلی عضله دو سر بازویی بیشتر تحت تأثیر تمرین قرار می گیرد . در صورتی که دست ها جمع باشند بخش خارجی دو سر بازویی ( سر دراز ) به کار گرفته خواهد شد .

نوع گرفتن :

استفاده از میله صاف باعث چرخش خارجی دست ( کف دست رو به بالا ) می شود . هنگامی که از میله EZ استفاده می شود دست از حالت چرخش کامل خارجی به تدریج خارج شده و تقریباً به حالت گرفتن طبیعی ( کف دست ها رو به هم ) تبدیل می شود . این نوع گرفتن فشار کمتری را روی مفصل مچ دست وارد کرده و سر خارجی عضله دو سر ( سر دراز ) و عضله بازویی را بیشتر تحت فشار قرار می دهد .

وضعیت بدن :

صاف بایستید ، کمر کاملاً راست باشد .

دامنه حرکتی :

تکیه دادن آرنج ها به پهلو ، روشی عالی برای جلوگیری از حرکت شانه است و سبب می شود که تمرکز تمرین فقط بر عضله دو سر بازویی اعمال شود .

مقاومت در حرکت :

بر خلاف جلو بازو به هالتر یا دمبل ، که مقاومت در طی حرکت تغییر می کند ، در تمرین جلو بازو سیم کش مقاومت در سراسر حرکت یکنواخت است .